سلطان وفا

سلطان وفا ، شیرین صنما رحمی تو برما بفرما ماه شب ما ، خورشید بقا لطفی تو برما بفرما

گفتی که دلم سوزد ز غمت از فرقت دیدار چون بینمت اینسان ، این دل و این جان ، چه خواهی بفرما

دانی که دلم خون میخورد از غم بی رو چوماهت برخیز و بیا منت بنما بر این دل ما سکنی بفرما

شرحه کند این دل برنده نگاهت چون تیشه فرهاد برآی و دمی با پرتو حسنت کام دل ما شیرین بفرما

بیجاره من و آواره تن و ویرانه دل آنسان که خزان است بازآی و بهارت بدین بادیه اعطا بفرما

اینک سر و جان و تن و روح و دل و دین بار سفر من من تاجر عشقم به رهت ، تو خواهی چه سودا بفرما

ای خالق ما ، مالک ما باعث اسباب دو عالم آن حاصل تقصیر که کردست تو بر ما بفرما

مجنون بهل , وامق برهان ، ویس به نسیان تو سپر زین پس از این عشق جگر سوز تو انشا بفرما

چون شرح پریشانی شهریار شنیدی به آفاق وانگه بدرآی و زوالش به خاکت تماشا بفرما

+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر ۱۳۹۴ساعت 15:47 توسط شهريار حيدري |