آنم باد

آن مقتول ز عشق تو همین جانم باد آن زهر هَلاهٍل که نهی بر کف من آنم باد

هرگز نرسد بی یاد تو یک دم گذرانم آن روز که با یاد تو در خاک روم آنم باد

دیگر نزنم بی روی دستی به ساغر آن جام که عکس رُخ تو باز نماید آنم باد

کوه غم از این دل به چه ویران کنم تیشه عشقت که ز فرهاد بگیرد مدد آنم باد

ای باد صبا نُکهت آن گل به سرای من دل خسته رسان زان گل که دهد بوی نگارم آنم باد

هر خاک نخواهم که به گور من شوریده بریزند خاکی که کنی منت رفتن تو بر آن آنم باد

روشن نکند پرتو این مَه و خورشید سرایم نوری که رسد از پرتو روی تو به جان آنم باد

هر آوی هَزاری که رسد سخت کریه است صوتی که از آن حنجره جاری تو کنی آنم باد

شهریاری و سلطانی عالم گر بدهند من نگزینم بندگی و نوکری کوی تو که باشد آنم باد

جور زمان...